2 dni bez dziecka = 2 dni bez mamy

Życie wymusza na nas egzaminy, których same bałybyśmy się zdawać.
Otóż od jakiegoś czasu zastanawiałam się czy będę w stanie wyjechać w podróż służbową 2 -3 dniową lub na jakiś wypad relaksacyjny bez mojej kochanej córeczki. Czy ona sobie poradzi i czy rodzina sobie z nią poradzi.
Otóż na te pytania w tym tygodniu mogłam znaleźć odpowiedź - pozytywną.
Nieświadoma co może się wydarzyć poszłam w poniedziałek po 11:00 do laryngologa w szpitalu, ponieważ od 10 dni leczyłam zatokę szczękową i nie widziałam zbyt dużych postępów. Miałam mieć robioną punkcję.
Opis punkcji i wydarzenia jej towarzyszące pominę, ale punkcja była pozytywna tzn. jeszcze bakterie szalały i doktor powiedział, że muszę zostać w szpitalu.
Tak więc chcąc nie chcąc zostałam zmuszona do rozłąki z córeczką.

Oczywiście córeczka prawie o mamę nie pytała :) i z babciami i tatusiem radziła sobie bardzo dobrze. A ja też to zniosłam, ale oczywiście stęskniłam się za córcią, bo do domu wróciłam w środę w południe, czyli po pełnych 2 dniach. Dziecko było w przedszkolu, więc mogłąm jeszcze chwilę zająć się swoimi sprawami.

Zaraz rzuciłam się do komputera, bo ostatnio w mojej firmie więcej się dzieje i musiałam poodpowiadać na maile i rozdzwoniły się telefony, jakby ludzie wyczuli, że jestem już na chodzie.

Potem moja Słodziczka przyszła i oczywiście musiałam KOLOROWAĆ. A pytanie pierwsze po tym jak babcia powiedziała, że mama wróciła ze szpitala było: A czy mama kupiła naklejki??
Ahhh te dzieci :)

I tak dzięki leczeniu zatoki wiem, że jak będę chciała lub musiała gdzieś pojechać, to dziecko sobie poradzi :) i ja jakoś też :)))

Dzień Babci i Dzień Dziadka

W końcu mam czas wstawić zdjęcia.
Naszym Babciom, Prababci i Dziadkowi Kamilka z moją pomocą przygotowała bardzo ładne laurki. Dla każdego coś co najbardziej lubią: moja mama żółte tulipany, moja babcia czyli prababcia Kamilki różowe kwiatki, babcia/teściowa kotek a dziadek Jaś samochód i morze.

Kamilka szczególnie upodobała sobie klej w sztyfcie i klejenie bibułki oraz papieru kolorowego.
Oto jak powstawała laurka z kwiatkami:

A oto kaczuszka:

Naszym Babciom, Dziadkowi i Prababci składamy najserdeczniejsze zyczenia i dziękujemy za pomoc w opiece nad Kamisią :)

Święta w górach i...... duży sukces!

W tym roku Świeta Bożego Narodzenia spędziłyśmy w rodzinnym gronie w górach w śnieżnym puchu, co zawsze dodaje magii temu Świętu.
Kamilka była bardzo zadowolona z tego, że była w centrum uwagi cioć i wujków, w dodatku upodobała sobie jednego młodego Wujka, o którym mówiła Mój.
Kamilka dzielnie uczestniczyła w uczcie Wigilijnej, podczas której ze smakiem zjadła barszcz ....

i pierogi ruskie...

z resztą jej ulubione... ta potrawa zawsze znajdzie u Kamilki uznanie i zostanie spałaszowana :)

Później było rozpakowywanie prezentów i duża radość zwłaszcza z niektórych, jak listek do zjeżdżania po śniegu i piłeczka do siatkówki plażowej. Ale kostka wielofunkcyjna też została zaakceptowana.

Następnego dnia byliśmy na spacerze i wypróbowywaliśmy listek do zjeżdzania, ale bardziej sprawdziły się duże kółka. Kolejnego dnia to na nich Kamilka najwięcej zjeżdzała w ogrodzie.



Ależ to była frajda!
Niestety... już jesteśmy we Wrocławiu, ale skoro śnieg tutaj dopisuje, przy odpowiedniej temperaturze nie sięgającej sporo poniżej -10 pójdziemy do parku pozjeżdżać :)


A propos SUKCES

w trakcie zabawy w śniegu na kółkach Kamilce wypadł smoczek, a ponieważ był przezroczysty i w ferworze zabawy gdzieś został wbity w śnieg smoczek się zgubił. A nie miałam zapasowego!
Tym zrządzeniem losu POZBYŁYŚMY SIĘ SMOCZKA i już czwarty dzień Kamilka radzi sobie bez niego! Jestem z tego faktu bardzo zadowolona :)))
Gdyby nie ta przypadkowa zgóba, nie wiem jak udałoby mi się ją oduczyć smoczka.

A teraz może raz dziennie przpomina sobie o nim, ale zaraz mówię jej, czy nie pamięta, że śnieg go zabrał? Dzisiaj Kamilka sama nawet powiedziała, na swoje żądanie "Dydusia!" ... " Dydusia nie ma, śnieg zabrał" :))))))))))))))))))))))))))))))))



i jeszcze się pochwalę, że Kamika mając 2 latka śpiewa już "Pójdźmy wszyscy do stajenki" pierwszą zwrotkę i częściowo "Przybieżeli do Betlejem" :) w Kościele na środku głównej nawy chciała wykonywać pierwszą kolendę w trakcie 1-go czytania, więc niestety musiałam ją stamtąd zabrać :))

Piernikowo z Kamilką

W sobotę w końcu postanowiłam zająć się wypiekami. Upiekłam bułeczki drożdżowe zainspirowana wypiekami Asi a potem za ciosem upiekłyśmy z Kamilką pierniczki.
Chciałam żeby się wyżyła kulinarnie w prawdziwym cieście, a nie w ciastolinie i spędziła miło czas razem z mamą.
W domu pięknie pachnie jeszcze dzisiaj :)

Przepis na pierniczki mam z książki z przepisami do gotowania dla dzieci, którą dostałam jak miałam chyba 11 lat!!!
Przepis prosty a pierniczki bardziej są podobne do ciasteczek herbatników, ale ja je lubię.

27,5dag mąki
7,5dag masła
10 dag brazowego cukru
1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia
1 łżka cynamonu
1 małe jajko
5dag płynnego miodu

Przesiewamy mąkę z proszkiem do pieczenia i cynamonem do miski, dodajemy cukier, pokrojone masło i rozcieramy razem palcami na grudki. Do osobnego naczynia wbijamy jajko i roztrzepujemy widelcem, dolewamy miodu i mieszamy razem. Wlewamy do mąki i mieszamy i wygniatamy ciasto aż zrobi się kulka.
Można włożyć do lodówki a można też od razu rozwałkować na grubość 5mm
Wykrawujemy pierniczki i pieczemy na blasze w temp. 180 stopni ok 15 min.

Potem po wystygnięciu dekorujemy, ja użyłam najprostszego lukru - cukier puder z małą ilością ciepłej wody. Proporcje np. pół szklanki cukru i jedna duża łyżka wody.

2 grudnia Kamilka skończyła 2 latka :)

Z tej okazji odbyły się dwie imprezki ;))
Jedna z najbliższą rodziną a druga tydzień później z najbliższymi kolezankami Kamilki i ich rodzicami :)

Był tort ze świeczkami, a tak na prawde 2 torty, więc zdmuchiwać świeczki Kamilka mogła kilka razy :)
Jeden upieczony przeze mnie, drugi z cukierni. Za to na imprezę dziecięcą upiekłąm sernik, ale zdjęcia zrobić nie zdążyłam.

Z koleżankami Zosią, Zosią i rodzynkiem w grupie Maciusiem Kamilka się bardzo ładnie bawiła, oczywiście dzieci nadal bawią się bardziej obok siebie niż ze sobą, ale i tak widać już, że mają dobry kontakt. Obecna była oczywiście Hania, ale jako najmłodsza (2 m-ce) czas spędzała głównie drzemiąc :)

Były nawet tańce :)

Czytanie bajeczek

i mnóstwo innych zabaw....

Dziękujemy Wszystkim za mile spędzony czas i za doskonałe prezenty.

naklejki, ciastolina i puzzle - ulubione zabawy

Kamilka w czasie trzydniówki i kiedy dopadło ją małe przeziębienie oraz gdy wraca z Klubu Malucha pasjami oddaje sie wszystkim tym trzem zabawom po kolei i od początku. Zeszyt z naklejkami jest zapełniany w ciągu 20 minut mimo, iż staram się jak najdłużej zabawiać ją tą pomoca naukową, bo są tam różne zadania i opisy przedstawiające świat np. świat zwierząt albo świat w domu, świat w mieście itd. Kamilka bardzo starannie nakleja naklejki na wskazanym polu lub już wie, gdzie naklejkę nakleić. Jest to dla mnie zdumiewające, że tak się do tego przykłada niespełna dwuletnia dziewczynka. A najlepsze jest to, że gdy przyklei krzywo, to mówi "nie tak" albo "ksiwo" i odkleja i przymierza się jeszcze raz.
Druga ostatnio poznana zabawa to ciastolina. Kupiłam taką z dodatkwymi foremkami i ćwiczymy wykrawanie przeróżnych kształtów i odciskanie szlaczków.

Puzzle to też zajęcie, które sprawia Kamilce dużo przyjemności i satysfakcji, gdy dopasuje puzzle do siebie. Muszę powiedzieć, że z czasem już jej to całkiem dobrze idzie. Naśladuje moje wypowiedzi np. "to pasuje", "to nie pasuje", "teraz do niebieskiego", "do sowy", "krówka" itd. - czyli elementy wyróżniające się, do których łatwo znaleźć pasujący puzzel. Razem układamy naszą układankę dość szybko, ale potem układamy jeszcze raz i jeszcze raz.

I jeszcze jedna zadziwiająca mnie sprawa, Kamilka od dobrych kilku dni coraz więcej recytuje/śpiewa, głównie piosenkę:

Wlazł kotek na płotek i mruga,

ładna to piosenka niedługa

Nie długa nie krótka lecz w sam raz

Zagraj to koteczku jeszcze raz.

Dla mnie jest niesamowite, że w tym wieku potrafi zapamiętać taką ilość tekstu, oczywiście czasem podpowiedzieć trzeba w kilku miejscach, ale przy dobrej passie jest w stanie powiedzieć większość sama.

Przy tym śmiesznie akcentując i wykrzykując ostatnie wyrazy.

Trzydniówka za nami

W piątek o 6:00 rano Kamilka przebudziła się z wysoką gorączką. Miała 38 stopni. Dałam jej nurofen, picie i po 8:00 znowu zasnęła. Potem miała się nieźle, ale po południowej drzemce ku przerażeniu stwierdziłam 39,6 stopni i lekkie drgawki. Wtedy czopek paracetamol 150 i okłady. I tak do wieczora do niedzieli walczyłyśmy z gorączką, , która głownie wahała się między 38 a 39,5 i bardzo cieżko było ja zbić. Co 4-6 godzin czopek, bo nurofen w sumie nie działał i poza tym Kamilka za mało jadła, zebym dawała jej doustnie lek przeciwgorączkowy. Tylko rano było znośnie 37 i wtedy Kamilka coś jadła. Wczoraj wieczorem odzyskała humor i apeptyt - zażądała jajeczniczki. I dzisiaj wracamy do zdrowia, ale pojawiła się książkowo lekka i drobna wysypka.

Biedne te dzieciaczki jak mają taką gorączkę.

Teraz tydzień będzie w domku i jak nic nie stanie na przeszkodzie od przyszłego poniedziałku wróci do Klubu Maluszka.

A mama wtedy coś więcej popracuje, teraz tyle o ile, całe szczęście babcie pomogą :)