Wracam po baaardzo długiej przerwie spowodowanej zwiększoną katywnością zawodową oraz późnym chodzeniem spać mojej córeczki, która jak sobie podrzemie po 15:00 to idzie spać po 22:00
W pracy kończę już zlecenie dla jednego klienta i jest to bardzo stresujący projekt, odetchnę z ulgą dopiero jak zobaczę towar "cały i zdrowy" ;) czyli niezniszczony, w kontenerze, który będzie dostarczony klientowi.
Aby wszystkiego dopilnować i upewnić się, ze jest OK będę musiała udać się do Gdańska. To piękne miasto więc nie narzekam, natomiast zastanawiam się, czy kupić bilet lotniczy czy jechać sleepingiem. Bilet lotniczy jest mniej elastyczny, a jeszcze nie wiem ktorego dokładnie dnia towar będzie po odprawie celnej gotowy na dostarczenie do klienta.
Ale.. w sumie nie o tym miałam pisać, tylko o tym, że mając własny biznes wakacje czasami mogą zostać mocno zepsute przez sprawy zawodowe. Akurat całe dwa tygodnie były najpierw inspekcje towar, czy jest OK, last minute łączenie towarów z dwóch fabryk, odprawa celna z przeszkodami - i to mnie najbardziej stresowało, chociaż towar w końcu popłynął w terminie, do tego ograniczony dostęp do maila i telefony z Włoch do Chin - obawa przed ogromnym rachunkiem. Całe szczęście rozmowy nie okazały się drogie :)
Po powrocie cały tydzień walczyłam o naprawenie błędów na listach przewozowych, fakturach itp. żeby w Polsce odprawa poszła sprawnie. Teraz czekam na dokumenty i na przypłynięcie statku.
post factum - okazało się, ze ten blog nie wyświetlił się w sierpniu tylko wpadł w wersje robocze - o zrealizowanej już dostawie można poczytac - link podałam w następnym wpisie.
W końcu pojechałam pociągiem bo akurat nie było wylotów w środę, a poza tym bilety były już znacznie droższe :)
czwartek, 29 września 2011
Zapracowana mama = brak wpisów
Już dłuuuugo nic tutaj nie pisałam.
Powód jest prosty - zaczęło się tyle dziać, że nie mam czasu tutaj niczego wpisywać.
A muszę przyznać, że powoli praca się rozkręca, mam w miarę regularnie jakieś zlecenia importu, czasem ich realizacja kosztuje mnie sporo nerwów, no ale to wszystko jest jeszcze w fazie nabierania doświadczenia. Ponieważ mam jeszcze nowe pomysły to zdecydowałam się zaangażować nową osobę - praktykantkę. Umowa zlecenia, bez potrzeby płacenia ZUS'u - bo studenka - super, i ma na imię tak jak ja, więc od razu mam do niej wiele sympatii ;) Ma zacząć od pazdziernika - zobaczymy, ile mi pomoże :))
A propos trudnych realizacji tutaj link do mojej strony firmowej do poczytania :)
http://advercom.pl/realizacja-przedmiotu-oferty-3.html
A odnośnie bycia mamą to jestem dumna z mojej córci, która poszła od sierpnia do nowego przedszkola i dobrze tam sobie radzi, we wtorki ma balet i bardzo jej sie podoba. Teraz już muszę kupić taki strój gimnastyczny i spódniczkę, bo mają przygotowywać jakiś występ :) hi hi, taka mała, niecałe 3 latka i proszę
oczywiście nie zwariowałam i nie mam zamiaru robić z córki balleriny, ale od kiedy umiała stać to uwielbiała ruszać się w tak muzyki i robiła to wyjątkowo zgrabnie i w skoordynowany sposób. Tak więc chętnie daję jej możliwość tańczenia, skoro tak to lubi, a jedna z ulubionych bajek to ROZTAŃCZONA ANGELINA :)
Poza tym jak już odbiorę Kamilkę z przedszkola i nie idę na j. niemiecki (dostałam się na kurs dotowany przez UE w 100% więc jak tu nie korzystać, jeśli przyda mi się w mojej działalności :) ) to poświęcam jej każdą chwilę i staram się, aby nasz wspólny czas był miły. Kamilka wymaga teraz więcej czułości ode mnie, bo mnie mniej widzi, ale to zrozumiałe.
Tak więc nie powiem nic odkrywczego, że praca zawodowa mamy nie jest dla dziecka wymarzoną sytuacją, ale dzięki przedszkolu na pewno więcej się dowie i pobawi oraz społecznie dostosuje niż jakby była cały czas ze mną w domu. Myślę, że ten wiek 2,5 - 3 lata to dobry wiek na usamodzielnianie się dzieciaczków, a dla mamy skupienia się bardziej na swojej pracy w tym czasie.
To na razie tyle... myślę, że jak już mój nowy projekt się uda i ruszy, na pewno o nim tutaj wspomne :)
Powód jest prosty - zaczęło się tyle dziać, że nie mam czasu tutaj niczego wpisywać.
A muszę przyznać, że powoli praca się rozkręca, mam w miarę regularnie jakieś zlecenia importu, czasem ich realizacja kosztuje mnie sporo nerwów, no ale to wszystko jest jeszcze w fazie nabierania doświadczenia. Ponieważ mam jeszcze nowe pomysły to zdecydowałam się zaangażować nową osobę - praktykantkę. Umowa zlecenia, bez potrzeby płacenia ZUS'u - bo studenka - super, i ma na imię tak jak ja, więc od razu mam do niej wiele sympatii ;) Ma zacząć od pazdziernika - zobaczymy, ile mi pomoże :))
A propos trudnych realizacji tutaj link do mojej strony firmowej do poczytania :)
http://advercom.pl/realizacja-przedmiotu-oferty-3.html
A odnośnie bycia mamą to jestem dumna z mojej córci, która poszła od sierpnia do nowego przedszkola i dobrze tam sobie radzi, we wtorki ma balet i bardzo jej sie podoba. Teraz już muszę kupić taki strój gimnastyczny i spódniczkę, bo mają przygotowywać jakiś występ :) hi hi, taka mała, niecałe 3 latka i proszę
oczywiście nie zwariowałam i nie mam zamiaru robić z córki balleriny, ale od kiedy umiała stać to uwielbiała ruszać się w tak muzyki i robiła to wyjątkowo zgrabnie i w skoordynowany sposób. Tak więc chętnie daję jej możliwość tańczenia, skoro tak to lubi, a jedna z ulubionych bajek to ROZTAŃCZONA ANGELINA :)
Poza tym jak już odbiorę Kamilkę z przedszkola i nie idę na j. niemiecki (dostałam się na kurs dotowany przez UE w 100% więc jak tu nie korzystać, jeśli przyda mi się w mojej działalności :) ) to poświęcam jej każdą chwilę i staram się, aby nasz wspólny czas był miły. Kamilka wymaga teraz więcej czułości ode mnie, bo mnie mniej widzi, ale to zrozumiałe.
Tak więc nie powiem nic odkrywczego, że praca zawodowa mamy nie jest dla dziecka wymarzoną sytuacją, ale dzięki przedszkolu na pewno więcej się dowie i pobawi oraz społecznie dostosuje niż jakby była cały czas ze mną w domu. Myślę, że ten wiek 2,5 - 3 lata to dobry wiek na usamodzielnianie się dzieciaczków, a dla mamy skupienia się bardziej na swojej pracy w tym czasie.
To na razie tyle... myślę, że jak już mój nowy projekt się uda i ruszy, na pewno o nim tutaj wspomne :)
sobota, 11 czerwca 2011
Zrealizowane zlecenie
Cieszę się, że w końcu mogę się pochwalić zakończeniem projektu - pierwszego zlecenia importu z Chin, które całe szczeście przebiegło sprawnie i bez komplikacji.
Info tutaj: http://advercom.pl/realizacja-importu-z-chin.html
Pierwsze koty za płoty :)
Info tutaj: http://advercom.pl/realizacja-importu-z-chin.html
Pierwsze koty za płoty :)
czwartek, 26 maja 2011
goracy majowy weekend 22 maja
Było gorąco, tak jak lubie, i w przyjacielskim gronie, tak jak lubie
i Kamilka też spotkała się ze swoimi kolerzankami i bawiła się znakomicie najpierw na placu zabaw a potem w basenie - to coś co tygryski lubią najbardziej :)
i Kamilka też spotkała się ze swoimi kolerzankami i bawiła się znakomicie najpierw na placu zabaw a potem w basenie - to coś co tygryski lubią najbardziej :)
poniedziałek, 18 kwietnia 2011
Sezon rowerowy rozpoczęty
Kamilka uwielbia próbować nowe rzeczy zwłaszcza związane ze sportem, czy pokonywaniem przeszkód (czytaj-plac zabaw :) )
Od dawna, bo już rok temu, patrzyła z zazdroscią, ciekawością i tęsknotą na dzieci jeżdżące na rowerkach i rowerach. I już w ten weekend jej marzenie się spełniło - dosiadła swój własny rowerek. Jej radość była ogromna! Wszystkim opowiadała, że ma rowerek i codziennie na rowerek musimy wyjść :)
Oczywiście sił jeszcze nie ma samodzielnie pedałować, ale nóżki na pedałach trzyma i ćwiczy sam ruch kręcenia nimi. Pewnie ani się obejrzę a już pojedzie sama.
Od dawna, bo już rok temu, patrzyła z zazdroscią, ciekawością i tęsknotą na dzieci jeżdżące na rowerkach i rowerach. I już w ten weekend jej marzenie się spełniło - dosiadła swój własny rowerek. Jej radość była ogromna! Wszystkim opowiadała, że ma rowerek i codziennie na rowerek musimy wyjść :)
Oczywiście sił jeszcze nie ma samodzielnie pedałować, ale nóżki na pedałach trzyma i ćwiczy sam ruch kręcenia nimi. Pewnie ani się obejrzę a już pojedzie sama.
wtorek, 12 kwietnia 2011
weekendowy wiosenny wypad
Dawno nie miałam czasu tutaj pisać, ale w końcu stwierdziłam, że czas nadrobić straty.
W poprzedni weekend byłyśmy w górach, było ładnie i całkiem ciepło. Oto kilka migawek.
Ostatki śniegu - Jakuszyce
W poprzedni weekend byłyśmy w górach, było ładnie i całkiem ciepło. Oto kilka migawek.
Ostatki śniegu - Jakuszyce
I wiosna...
niedziela, 13 marca 2011
nie na bloga
Baaardzo dawno nic nie pisałam, ale to dla tego, że baaardzo dużo zaczęło się dziać. Zawodowo to dobrze, coś się w końcu ruszyło i mam bardziej optymistyczne spojrzenie na swoją pracę i przyszłość mojej firemki. Wiem, że coś może z tego wszystkiego być, ale oczywiście łatwo nie jest, zwłaszcza ze sprzedażą na zachód, ale nie poddaję się.
Natomiast prywatnie też się dzieje, ale nie mam ochoty się wywnętrzniać na forum. Są zawirowania, przemyślenia, watpliwości, nadzieja, nowe plany, powroty do starych planów i tak w sumie nie wiadomo jaką drogą zmierzać, słuchać rozumu, serca, intuicji? Czy rad innych? Co jest prawdą, co jest sugestią, jakie są prawdziwe intencje.... Czy w sumie samemu się ma tak różne spojrzenie na sprawy, że czy rozum czy serce to co dzień to inne wnioski, inne nadzieje, inne plany, chociaż pragnienia te same, tylko pytanie, jak i czy się uda je osiągnać ....
Męczy mnie to wszystko i może uciekam w prace i zajęcia domowe, żeby za dużo o tym wszystkim nie myśleć i zdać się nieco na los, ale.... z drugiej strony jestem takim typem co lubi sam stanowić, decydować i planować swoje życie, więc czuję, że coś muszę zadecydować, jakieś rozwiązanie musi nastąpić, bo tak jak jest i było nie może być nadal.
Tylko tyle, tajemniczo, mogę napisać....
Natomiast prywatnie też się dzieje, ale nie mam ochoty się wywnętrzniać na forum. Są zawirowania, przemyślenia, watpliwości, nadzieja, nowe plany, powroty do starych planów i tak w sumie nie wiadomo jaką drogą zmierzać, słuchać rozumu, serca, intuicji? Czy rad innych? Co jest prawdą, co jest sugestią, jakie są prawdziwe intencje.... Czy w sumie samemu się ma tak różne spojrzenie na sprawy, że czy rozum czy serce to co dzień to inne wnioski, inne nadzieje, inne plany, chociaż pragnienia te same, tylko pytanie, jak i czy się uda je osiągnać ....
Męczy mnie to wszystko i może uciekam w prace i zajęcia domowe, żeby za dużo o tym wszystkim nie myśleć i zdać się nieco na los, ale.... z drugiej strony jestem takim typem co lubi sam stanowić, decydować i planować swoje życie, więc czuję, że coś muszę zadecydować, jakieś rozwiązanie musi nastąpić, bo tak jak jest i było nie może być nadal.
Tylko tyle, tajemniczo, mogę napisać....
Subskrybuj:
Posty (Atom)









