Cieszę się, że w końcu mogę się pochwalić zakończeniem projektu - pierwszego zlecenia importu z Chin, które całe szczeście przebiegło sprawnie i bez komplikacji.
Info tutaj: http://advercom.pl/realizacja-importu-z-chin.html
Pierwsze koty za płoty :)
sobota, 11 czerwca 2011
czwartek, 26 maja 2011
goracy majowy weekend 22 maja
Było gorąco, tak jak lubie, i w przyjacielskim gronie, tak jak lubie
i Kamilka też spotkała się ze swoimi kolerzankami i bawiła się znakomicie najpierw na placu zabaw a potem w basenie - to coś co tygryski lubią najbardziej :)
i Kamilka też spotkała się ze swoimi kolerzankami i bawiła się znakomicie najpierw na placu zabaw a potem w basenie - to coś co tygryski lubią najbardziej :)
poniedziałek, 18 kwietnia 2011
Sezon rowerowy rozpoczęty
Kamilka uwielbia próbować nowe rzeczy zwłaszcza związane ze sportem, czy pokonywaniem przeszkód (czytaj-plac zabaw :) )
Od dawna, bo już rok temu, patrzyła z zazdroscią, ciekawością i tęsknotą na dzieci jeżdżące na rowerkach i rowerach. I już w ten weekend jej marzenie się spełniło - dosiadła swój własny rowerek. Jej radość była ogromna! Wszystkim opowiadała, że ma rowerek i codziennie na rowerek musimy wyjść :)
Oczywiście sił jeszcze nie ma samodzielnie pedałować, ale nóżki na pedałach trzyma i ćwiczy sam ruch kręcenia nimi. Pewnie ani się obejrzę a już pojedzie sama.
Od dawna, bo już rok temu, patrzyła z zazdroscią, ciekawością i tęsknotą na dzieci jeżdżące na rowerkach i rowerach. I już w ten weekend jej marzenie się spełniło - dosiadła swój własny rowerek. Jej radość była ogromna! Wszystkim opowiadała, że ma rowerek i codziennie na rowerek musimy wyjść :)
Oczywiście sił jeszcze nie ma samodzielnie pedałować, ale nóżki na pedałach trzyma i ćwiczy sam ruch kręcenia nimi. Pewnie ani się obejrzę a już pojedzie sama.
wtorek, 12 kwietnia 2011
weekendowy wiosenny wypad
Dawno nie miałam czasu tutaj pisać, ale w końcu stwierdziłam, że czas nadrobić straty.
W poprzedni weekend byłyśmy w górach, było ładnie i całkiem ciepło. Oto kilka migawek.
Ostatki śniegu - Jakuszyce
W poprzedni weekend byłyśmy w górach, było ładnie i całkiem ciepło. Oto kilka migawek.
Ostatki śniegu - Jakuszyce
I wiosna...
niedziela, 13 marca 2011
nie na bloga
Baaardzo dawno nic nie pisałam, ale to dla tego, że baaardzo dużo zaczęło się dziać. Zawodowo to dobrze, coś się w końcu ruszyło i mam bardziej optymistyczne spojrzenie na swoją pracę i przyszłość mojej firemki. Wiem, że coś może z tego wszystkiego być, ale oczywiście łatwo nie jest, zwłaszcza ze sprzedażą na zachód, ale nie poddaję się.
Natomiast prywatnie też się dzieje, ale nie mam ochoty się wywnętrzniać na forum. Są zawirowania, przemyślenia, watpliwości, nadzieja, nowe plany, powroty do starych planów i tak w sumie nie wiadomo jaką drogą zmierzać, słuchać rozumu, serca, intuicji? Czy rad innych? Co jest prawdą, co jest sugestią, jakie są prawdziwe intencje.... Czy w sumie samemu się ma tak różne spojrzenie na sprawy, że czy rozum czy serce to co dzień to inne wnioski, inne nadzieje, inne plany, chociaż pragnienia te same, tylko pytanie, jak i czy się uda je osiągnać ....
Męczy mnie to wszystko i może uciekam w prace i zajęcia domowe, żeby za dużo o tym wszystkim nie myśleć i zdać się nieco na los, ale.... z drugiej strony jestem takim typem co lubi sam stanowić, decydować i planować swoje życie, więc czuję, że coś muszę zadecydować, jakieś rozwiązanie musi nastąpić, bo tak jak jest i było nie może być nadal.
Tylko tyle, tajemniczo, mogę napisać....
Natomiast prywatnie też się dzieje, ale nie mam ochoty się wywnętrzniać na forum. Są zawirowania, przemyślenia, watpliwości, nadzieja, nowe plany, powroty do starych planów i tak w sumie nie wiadomo jaką drogą zmierzać, słuchać rozumu, serca, intuicji? Czy rad innych? Co jest prawdą, co jest sugestią, jakie są prawdziwe intencje.... Czy w sumie samemu się ma tak różne spojrzenie na sprawy, że czy rozum czy serce to co dzień to inne wnioski, inne nadzieje, inne plany, chociaż pragnienia te same, tylko pytanie, jak i czy się uda je osiągnać ....
Męczy mnie to wszystko i może uciekam w prace i zajęcia domowe, żeby za dużo o tym wszystkim nie myśleć i zdać się nieco na los, ale.... z drugiej strony jestem takim typem co lubi sam stanowić, decydować i planować swoje życie, więc czuję, że coś muszę zadecydować, jakieś rozwiązanie musi nastąpić, bo tak jak jest i było nie może być nadal.
Tylko tyle, tajemniczo, mogę napisać....
czwartek, 10 lutego 2011
2 dni bez dziecka = 2 dni bez mamy
Życie wymusza na nas egzaminy, których same bałybyśmy się zdawać.
Otóż od jakiegoś czasu zastanawiałam się czy będę w stanie wyjechać w podróż służbową 2 -3 dniową lub na jakiś wypad relaksacyjny bez mojej kochanej córeczki. Czy ona sobie poradzi i czy rodzina sobie z nią poradzi.
Otóż na te pytania w tym tygodniu mogłam znaleźć odpowiedź - pozytywną.
Nieświadoma co może się wydarzyć poszłam w poniedziałek po 11:00 do laryngologa w szpitalu, ponieważ od 10 dni leczyłam zatokę szczękową i nie widziałam zbyt dużych postępów. Miałam mieć robioną punkcję.
Opis punkcji i wydarzenia jej towarzyszące pominę, ale punkcja była pozytywna tzn. jeszcze bakterie szalały i doktor powiedział, że muszę zostać w szpitalu.
Tak więc chcąc nie chcąc zostałam zmuszona do rozłąki z córeczką.
Oczywiście córeczka prawie o mamę nie pytała :) i z babciami i tatusiem radziła sobie bardzo dobrze. A ja też to zniosłam, ale oczywiście stęskniłam się za córcią, bo do domu wróciłam w środę w południe, czyli po pełnych 2 dniach. Dziecko było w przedszkolu, więc mogłąm jeszcze chwilę zająć się swoimi sprawami.
Zaraz rzuciłam się do komputera, bo ostatnio w mojej firmie więcej się dzieje i musiałam poodpowiadać na maile i rozdzwoniły się telefony, jakby ludzie wyczuli, że jestem już na chodzie.
Potem moja Słodziczka przyszła i oczywiście musiałam KOLOROWAĆ. A pytanie pierwsze po tym jak babcia powiedziała, że mama wróciła ze szpitala było: A czy mama kupiła naklejki??
Ahhh te dzieci :)
I tak dzięki leczeniu zatoki wiem, że jak będę chciała lub musiała gdzieś pojechać, to dziecko sobie poradzi :) i ja jakoś też :)))
Otóż od jakiegoś czasu zastanawiałam się czy będę w stanie wyjechać w podróż służbową 2 -3 dniową lub na jakiś wypad relaksacyjny bez mojej kochanej córeczki. Czy ona sobie poradzi i czy rodzina sobie z nią poradzi.
Otóż na te pytania w tym tygodniu mogłam znaleźć odpowiedź - pozytywną.
Nieświadoma co może się wydarzyć poszłam w poniedziałek po 11:00 do laryngologa w szpitalu, ponieważ od 10 dni leczyłam zatokę szczękową i nie widziałam zbyt dużych postępów. Miałam mieć robioną punkcję.
Opis punkcji i wydarzenia jej towarzyszące pominę, ale punkcja była pozytywna tzn. jeszcze bakterie szalały i doktor powiedział, że muszę zostać w szpitalu.
Tak więc chcąc nie chcąc zostałam zmuszona do rozłąki z córeczką.
Oczywiście córeczka prawie o mamę nie pytała :) i z babciami i tatusiem radziła sobie bardzo dobrze. A ja też to zniosłam, ale oczywiście stęskniłam się za córcią, bo do domu wróciłam w środę w południe, czyli po pełnych 2 dniach. Dziecko było w przedszkolu, więc mogłąm jeszcze chwilę zająć się swoimi sprawami.
Zaraz rzuciłam się do komputera, bo ostatnio w mojej firmie więcej się dzieje i musiałam poodpowiadać na maile i rozdzwoniły się telefony, jakby ludzie wyczuli, że jestem już na chodzie.
Potem moja Słodziczka przyszła i oczywiście musiałam KOLOROWAĆ. A pytanie pierwsze po tym jak babcia powiedziała, że mama wróciła ze szpitala było: A czy mama kupiła naklejki??
Ahhh te dzieci :)
I tak dzięki leczeniu zatoki wiem, że jak będę chciała lub musiała gdzieś pojechać, to dziecko sobie poradzi :) i ja jakoś też :)))
niedziela, 23 stycznia 2011
Dzień Babci i Dzień Dziadka
W końcu mam czas wstawić zdjęcia.
Naszym Babciom, Prababci i Dziadkowi Kamilka z moją pomocą przygotowała bardzo ładne laurki. Dla każdego coś co najbardziej lubią: moja mama żółte tulipany, moja babcia czyli prababcia Kamilki różowe kwiatki, babcia/teściowa kotek a dziadek Jaś samochód i morze.
Kamilka szczególnie upodobała sobie klej w sztyfcie i klejenie bibułki oraz papieru kolorowego.
Oto jak powstawała laurka z kwiatkami:
A oto kaczuszka:
Naszym Babciom, Dziadkowi i Prababci składamy najserdeczniejsze zyczenia i dziękujemy za pomoc w opiece nad Kamisią :)
Naszym Babciom, Prababci i Dziadkowi Kamilka z moją pomocą przygotowała bardzo ładne laurki. Dla każdego coś co najbardziej lubią: moja mama żółte tulipany, moja babcia czyli prababcia Kamilki różowe kwiatki, babcia/teściowa kotek a dziadek Jaś samochód i morze.
Kamilka szczególnie upodobała sobie klej w sztyfcie i klejenie bibułki oraz papieru kolorowego.
Oto jak powstawała laurka z kwiatkami:
A oto kaczuszka:
Naszym Babciom, Dziadkowi i Prababci składamy najserdeczniejsze zyczenia i dziękujemy za pomoc w opiece nad Kamisią :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)















